کوششی در راستای تأسیس موزه هنرهای معاصر گیلان

در شماره ۱۰۰ گیله وا که به صورت ویژه منتشر شد (مرداد ۱۳۸۷) یادداشتی داشتیم با تیتر «گیله‌وا پیشنهاد می‌کند» و سوتیتر «قابل توجه نقاشان و طراحان گیلانی، شورای اسلامی شهر و شهرداری رشت، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان و آن دسته از شهروندان گیلانی که برای توسعه فرهنگی استان دل می‌سوزانند» سوتیتر خیلی طولانی و درشت در پنج سطر بود صرفا به خاطر این که جلب توجه کند و نوشتیم:
«حداقل از دهه بیست خورشیدی تاکنون بیش از سی نقاش نوآور گیلانی در سطح ملی و بین‌المللی درخشیده‌اند که مایه افتخار گیلانی‌هاست. با این پشتوانه درخشان هنری و بر این اساس، سال‌ها پیش دو سه سالی قبل از انقلاب قرار شد، اولین موزه نقاشی ایران بعد از تهران در گیلان و در سالن شهرداری رشت برپا شود. مسئولین این کار خطیر و بزرگ هم به روایتی برعهده‌ی با کفایت نقاش مطرح معاصر استاد آیدین آغداشلو (متولد ۱۳۱۹، رشت) گذاشته شد. به دعوتی که از برخی اساتید نقاشی از جمله حسین محجوبی، عبدالرضا دریابیگی، بهمن محصص و … بعمل آمد، قرار شد از هر نقاشی یکی دو اثر گرفته شود و به رشت منتقل گردد. همه تابلوها به اضافه تابلوهای زنده یاد استاد حبیب محمدی (که از پیشکسوتان نقاشی در گیلان بود و آثارش به وسیله استاد بهمن محصص به جمع تابلوها اضافه شد) همه در موزه رضا عباسی جمع آوری شد. اما انتقال صورت نگرفت و این کار به مرحله اجرا در نیامد.
چه عامل یا عواملی موجب شد تا این کار بزرگ زمین بماند مشخص نیست. اگر چه تنی چند از آن نقاشان بزرگ اینک رخ در نقاب خاک کشیده‌اند، اما تعداد زیادی حی و حاضرند و می‌توانند گواهی دهند که مسأله چه بوده، چطور گذشته و چرا در عمل متوقف شده است. جای امیدواری است این مسأله از طریق گیله‌وا پیگیری شده و به سامان برسد…»
حدود دو سال بعد متن فوق را با چاپ دو تصویر از خانه چسبیده به مجتمع خاتم ارشاد که اداره‌ای ارشاد آن را از آقای آوانسیان بازرگان ارمنی خریداری کرده و قصد کوبیدن آن را داشت تا تبدیل به پارکینگ کند، با سوتیتر «حیف نیست این نوع خانه‌ها تخریب شود» بار دیگر در ویژه‌ی «مرکز اسناد گیلان» ضمیمه شماره ۱۰۸ (۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۹) چاپ کردیم و پیگیر کار شدیم که مورد توجه استاندار وقت مهندس قهرمانی قرار گرفت طوری که علی الحساب ۴۰ میلیون تومان جهت سربندی خانه مزبور اختصاص داده شد و خوشبختانه خطر تخریب خانه از سر گذشت. اما البته اکنون نیمه ویران مانده است.
در شماره ۱۱۲ (اسفند ۱۳۸۹ بعد از وصول نامه استاد حسین محجوبی نقاش نام آور و برجسته کشور در صفحه یادداشت مدیر مسئول با عنوان «یک نامه، یک یادداشت، یک درخواست» موضوع را مفصل‌تر پی‌ گرفتیم و هم زمان با برخی مسئولان فرهنگی شهر و یکی دو عضو شورای اسلامی از نزدیک صحبت کردیم و موافقت ضمنی آنان را جلب کردیم. اینک با توجه به این که شهرداری رشت بزودی از ساختمان فعلی به ساختمان جدید در میدان گیل نقل مکان می‌کند عنوان می‌کنیم بهترین فرصت و زمان مناسب برای انتقال تابلوها به رشت و استقرار آن‌ها در این بنای تاریخی فراهم آمده است. جایی که گویا از اول هم محل موزه در آن پیش بینی شده بود.
افزون بر این، اخیراً نامه‌ای به امضای تعدادی از هنرمندان و نویسندگان به دست ما رسیده است که متضمن همین درخواست از مقامات مسئول فرهنگی و هنری استان می‌باشند. به خاطر اهمیت موضوع و مواردی که در متن نامه مندرج است عینا به چاپ آن مبادرت می‌ورزیم و امیدواریم متولیان امور فرهنگی و هنری استان به مفاد نامه و پیشنهاد گیله‌وا عنایت فرمایند و هر چه سریعتر زمینه انتقال تابلوها و تأسیس موزه هنرهای معاصر گیلان را فراهم آورند. گویا هم اکنون از این نوع موزه‌ها در برخی مراکز استان‌ها از جمله اصفهان، شیراز ، تبریز، مشهد و … تأسیس شد. و طولانی شدن زمان آن در رشت بیش از این مصلحت نیست.
متن نامه واصله از سوی هنرمندان
جامعه فرهنگی و هنری گیلان به ویژه نقاشان و پدید آورندگان هنرهای تجسمی گیلان مصرانه از مقامات محترم استان تقاضا دارند با توجه به مصوبات اخیر هیات دولت در گیلان در سفر سوم رییس جمهور که به سفر فرهنگی شهرت یافته است و اعتبارات کلان و قابل ملاحظه‌ای که در حوزه فرهنگ و هنر تخصیص یافته، در تأسیس موزه هنرهای معاصر گیلان اقدام نمایند.
سابقه تأسیس دومین موزه هنرهای معاصر (بعد از تهران) در رشت، به یک سال پیش از انقلاب اسلامی بر می‌گردد که طی آن تعداد قابل ملاحظه‌ای از تابلوهای نفیس نقاشی از هنرمندان برجسته گیلان و ایران خریداری و جمع آوری شد و طی صورت جلسه‌ای به موزه رضا عباسی واقع در محل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، میدان بهارستان تهران) سپرده شد تا در اولین فرصت به رشت منتقل شود و هم اینک به صورت امانت در آن موزه محفوظ است. با بروز انقلاب شکوهمند مردم ایران امکان انتقال این تابلوها و تأسیس موزه فراهم نیامد و تا مدتی قضیه انتقال آن مسکوت ماند اینک بانیان نخستین و هنرمندان این طرح که خود گیلانی و از نام آوران هنر نقاشی در ایران هستند قصد دارند تا با کمک مسئولان محترم فرهنگی و هنری استان و حمایت مردم هنردوست رشت و گیلان تمهیداتی فراهم آورند تا مجموعه بزرگ و بی‌نظیر فوق به رشت منتقل شود و در مکانی شایسته به نام موزه هنرهای معاصر گیلان موقتا دایر گردد و زمینه را برای تاسیس کامل موزه فراهم آورد.
امضاء کنندگان ذیل پیشنهاد می‌کنند با توجه به جابجایی در شرف انجام شهرداری و شورای شهر به مکان جدید یکی از ساختمان‌های تاریخی شهرداری، هتل ایران، ساختمان استانداری قدیم یا ساختمان قدیمی شورای اسلامی شهر جهت تشکیل موزه هنرهای معاصر گیلان برای این کار در نظر گرفته شود یا حداقل یکی از خانه‌های معدود و قدیمی شهر را که مناسب و در شان برپایی این موزه باشد خریداری نمایند.
و به این کار اختصاص دهند. بدیهی است با احداث این موزه و انتقال تابلوها به آن و تداوم کار، بستر مناسب و ایده آلی برای جذب گردشگران هنری از سراسر کشور و بروز استعدادهای جوان  و رویکرد جوانان مستعد به مقوله هنرهای تجسمی بیشتر شده و از به هدر رفتن این استعدادها جلوگیری می‌شود.
محل امضاء

نظرات بسته شده است.