بایگانی "مقالات"

گزارش جلسات داستان گیلکی خانه فرهنگ گیلان

سمیرا بزرگی

کمتر پیش آمده آدم ها را به خاطر عقاید و یا کردارهایشان ( تا جایی که به من و دیگران آسیب نرسانده!) متهم و یا محکوم کرده باشم. کمتر از آن پیش آمده که برای آدم ها به خاطر آن که و آن چه دوست دارند ( باز تا جایی که به من و دیگران آسیب نرسانده!) تعیین تکلیف کرده باشم . صد البته عکس این موضوع بسیار بسیار پیش آمده است. یکی از این بسیارها وقتی است که می خواهم که دوشنبه ای در ماه به جلسه نقد وبررسی داستان گیلکی بروم. اعضای خانواده ام معتقدند عمر، انرژی و استعدادم را بیهوده صرف این جلسات می کنم و فکر آینده ام نیستم. اگر قرار و برنامه ای را با دوستانم به خاطر این روز لغو کنم متهم به پسرفت و بی کاری! و رسیدن به پوچی می شوم . یک بار یکی از دوستان رشتی ام (که هفتاد و هفت جد و آبادش اهل این شهر بوده اند و از خانواده ای سرشناس است) مایل بود در این جلسات شرکت کند، روز دوشنبه ی موعود! با من تماس گرفت که نمی آید چون می ترسد خدای ناکرده لهجه پیدا کند!

(بیشتر…)


قصه پرغصه یک خانه خطر تخریب «خانه بازرگانی» محله سرخبنده

IMG_6028.jpgاین بار از وجود خانه ای با شما صحبت می کنیم که شاید تا یکی دو هفته دیگر اصلاً وجود خارجی نداشته باشد یا به عکس تأثیر این نوشته به قدری باشد که نظر مردم و مسئولان شهر و شهرداری به آن معطوف شده، جلوی تخریب آن را بگیرند. خانه ها هم پیر می شوند و مثل انسان ها عمرشان به سر می رسد، اما چون خانه ها زاده دست و هوش انسان است باز به کمک دست و هوش انسان بدان ها توجهی دیگر شده انواع و اقسام کاربری ها و اضافه عمر داده می شود. شاید دیگر محل سکونت نباشد امّا حتماً برای کار دیگری، حداقل به عنوان یک سازه چند منظوره می توان از آن استفاده کرد.
یکی از این خانه ها، خانه ای قدیمی و دو طبقه با حداقل ۱۰۰ سال عمر و شاید بیشتر است که در عمق محله قدیمی سرخبنده رشت، درست کنار رودخانه زرجوب با زمینی بیش از ۷۰۰- ۸۰۰ متر مشجر و مصفا با گل و گیاهی متفاوت از آن چه در باغ ها و باغچه های شهر ما دیده می شود و نیز یک ردیف درختان آزاد بسیار قدیمی و کهنسال بر لبه رودخانه، سالیان سال است که برپا مانده اند.

(بیشتر…)


نگذارید این خانه خراب شود!

xane-3.jpg
گیلان در جغرافیای تاریخی ایران زمین ، با توجه به داده های باستان شناسی ، سرزمینی کهن و با فرهنگ متمدن بوده است . موقعیت طبیعی گیلان به دلیل باران و رطوبت اغلب آثار معماری این منطقه را به مرور زمان از بین برده است و دقیقاً به همین دلیل بر عکس مناطق مرکزی ایران ، آثار تاریخی معماری چشمگیری از آن به جای نمانده است . با این حال ، در همین محدودهٔ جغرافیایی ، بناهایی با بیش از یک سده قدمت وجود داشته و دارد که متأسفانه به دلیل کج فهمی ها و منفعت طلبی ها هر روز که می گذرد ، با نیش بلدوزرها ویران می گردند ، بناهایی که هر یک می توانند موزه ای ، کتابخانه ای ، فرهنگسرایی … با وقار باشند ، تبدیل به تلی از خاک می شوند تا بناهایی بلند مرتبه از دل آنها بروید و به جای چوب و آجر و سفال – که نمایی از معماری منطقه است – با سیمان و آهن غول آسا رشد کنند و و هر چه را که تعلق به گذشته دارند ، در دل خاک دفن کنند.

(بیشتر…)